تبليغاتX
پایاب
 

دوست دارم دوباره پل باشـم          شـــانه هایم هنــوز جا دارند

پله خواهم شدن دوباره، ولی؛       پله هایی که ســخت پر کارند

 

بگذر از من اگـــر چه سنگینی         خـم به ابروی من نمی بینی

پای بر سبزه زار چشـــمم نه          هر چه باشد هنوز شیـــرینی 

 

واژه ها را دوباره می خواهم           پله پله به روی هـــــم بـــــالا

نا امیدی اگـــر چه خیمه زده          دور می ریزمش همین حالا...

                                                                               ا.م نیما

 

پ.ن: تاس می ریزم بانو

پ.ن۲: سعی می کنم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 23:52  به وسیله ی نیمای وارون | 
زمین خوردم ولی باید که پاشم            دارم سعی می‌کنم از هم نپاشم

                                                                                ا.م نیما




پ.ن:  :(

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 2:3  به وسیله ی نیمای وارون | 

من این‌چنین زردم و یا آیینه تار است؟      تقصیر، از من نیست تقصیر غبار است

می‌روبم از آییــــــنه گرد و باز هم من       چشمان سبزم در تبِ یک انتظار است

آیینه را دیشب شکستم خرده‌هایش       می‌بیندم جوری که دور از انتظار است...

..............................................        بی‌چاره دل، بی‌هوده باز امیدوار است

                                                                                             ا.م نیما

پ.ن :سفیدی اونجا چشمامو میزد....فقط همین

پ.ن.د " آینه چون نقش تو بنمود راست..."(نظامی بزرگ)

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم فروردین 1388ساعت 4:1  به وسیله ی نیمای وارون | 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم فروردین 1388ساعت 23:50  به وسیله ی نیمای وارون | 
 
برگه ی نخست
رایانامه
بایگانی تارنگار
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
شاعر که نه،این روزها سایه ای هستم با چشمان سبز
راستی!
این روزها "خدا هم...کفشهایش..."

نوشته های پیشین
آبان 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM